“Pani Dawso,” powiedział, “głęboko żałuję, że pani córka musiała przynieść to do mojego biura, żebym mógł zrozumieć, co chciała pani powiedzieć przez cały czas.”
Poczułem coś w środku, coś, co było ciasne przez miesiące, w końcu zaczynało się rozluźniać.
Nie miałem załamania nerwowego.
Zaakceptuj to.
Harper zrobiła krok w moją stronę, jakby właśnie znów zamieniła się w ananasa. Przykucnąłem, zanim do mnie dotarła, i przytuliłem ją tak mocno, że bolało ją całe.
